Nederlands:The Semitones (Q596855)

Uit het Belgisch pop- & rockarchief: The Semitones is een groep die zich beweegt op de grens tussen metal, hardcore en alternatieve rock. De groep werd opgericht in Brussel in 1992 (eerst een tijdje onder de naam "STS", wat dan weer stond voor "Sexual Tempest of Sound"), en kwam in 1994 voor het eerst met cd-materiaal naar buiten ("Body & Soul", op Alternative Mad Records). Vanaf het begin zwalpte de groep tussen talloze muziekstijlen heen en weer, waarbij fusion, metal, hardcore, jazz, progressieve rock en crossover met elkaar botsten. In 1998 gingen ze een deal aan met het onafhankelijke en kleine Belgische label "Watt'S On Records", een bedrijfje dat werd opgericht door Dee J (een van de leden van de fameuze trashmetalrockgroep La Muerte). Hun eerste release op dit label, de 6-track "Mr. Nice Guy", bevatte ook de grootste "hit" van de Semitones tot op heten : "Tada ... Tada", een track met al de woede van hardcore en de melodie van bijvoorbeeld Living Colour verenigd in een track. Radio 21, het Waalse rockstation; pikte het nummer onmiddellijk op en is sindsdien niet meer gestopt met het te draaien. In 1999 eindigden ze vierde in de Court-circuit talentenwedstrijd (de Waalse rock-rally), stonden ze voor de vierde keer op het Dour-festival, en brachten ze hun tweede full-cd uit : "Higher". Zoals die werd beschreven in "Charlie's Hardies" (Stage) : "Invloeden uit verschillende genres worden op kunstige wijze gesmeed tot een uitstekend geheel waar het enthousiasme van afdruipt. Deze kerels zijn jong en willen meer dan alleen een hardcore band zijn. Het geweld van dit genre wordt door hen gecombineerd met alternatieve klanken, zodat The Semitones wel eens hoog op het Belgische podium kunnen geraken." Ook het Dour-festival gaf een mooie beschrijving van de groep in haar programmaboekje van 1999 : "The Semitones biedt degenen die dachten dat harde muziek in België dood was na het vertrek van Channel Zero een alternatief aan. In tegenstelling tot wat de naam van de band doet vermoeden bevat hun muziek geheel geen "semi-tones". De muziek is ultra-melodieus en krachtig. De "death"-stem wordt prima gecombineerd met een wat meer klassieke rock-stem. De band heeft nummers die zowel elementen van de beste harde muziek van de jaren negentig (Sepultura of Machine Head) als van de Amerikaanse rock van de jaren zeventig herbergen. België is niet alleen groot op het gebied van de pop, ook wat harde muziek betreft kan ze er heel wat van !" In 2001, brachten The Semitones hun 6de album uit (de derde "hele" full cd), met als naam dezekeer ""Glitch". De Cd kwam tot stand na alweer een kleine wijziging in de line-upt (maar zoals de groep zelf zegt "Un nouveau line-up par album, sinon rien : pas d'bras, pas d'chocolat, pas d'album!"), en was een eigen productie van Alex Hendrickse. Zoals Rif-Raf erover schreef: "Zeven jaar na hun debuut maakt deze Brusselse groep al een tijd deel uit van de meest gerespecteerde formaties in de Europese metalscene. En dat is niet meer dan rechtvaardig voor een groep die nu terugkeert met een nieuw album dat nog overtuigender is dan hun vorige, "Higher", dat al terecht een mooi succes was. "Glitch" loopt over van metalen parels, moord-riffs afwisselend met meer melodieuze passages waarin de zang van Alexis Hendrickse wonderen bewerkstelligt". En het Nederlandse Oor schreef zelfs : "De Semitones (vier mannen uit Brussel) klinken vaak als hun helden Deftones, Faith No More en Tool, maar dankzij de eigenzinnige riffs, aparte breaks en sterke zang wordt dat nergens irritant. Sterker nog, hier zijn de eerlijkste en meest oprechte nu metal-bandleden allertijden bezig. De perfecte combinatie van hard en zacht komt vanaf nu uit Belgie.". Een single werd ook uit het album getrokken: "One Shot". GroepsLeden : - Alexis Hendrickse (gitaar, zang) - Pierre Chambin (drums + 2nd vocal) - Tony Volin - Olivier Van Loo - Samuel Volan Tony Désir - David Fisicaro (gitaar) - Gal Aroch - Olivier Meuront (bas) (Auteur: Dirk Houbrechts)