Brontekst bekijken van Nederlands:Luc Van Acker (Q556767)

Van Acker's eerste 12 inches &quot;The Fear in My Heart&quot; en &quot;Jump and Shout&quot; genieten meteen cult status.  Zijn eerste solo plaat &quot;Taking Snapshots&quot; neemt hij thuis op en verdeelt hij eigenhandig over gans Europa.  Er volgt een noisy mini-album &quot;Zas Budhist&quot;. Begin jaren tachtig sluit hij zich aan bij Arbeid Adelt, de krankzinnige electrogroep van Marcel Vanthilt. Van Acker zal gedurende heel zijn carri&egrave;re een aan-en-af relatie onderhouden met deze band.  Hij doet ook studio-sessies voor Red Zebra, Jo Lemaire en Polyphonic Size. Na een Schriekback concert ontmoet hij Dave Allen, het klikt en Luc speelt gitaar op de Schriekback plaat &quot;Jam Science&quot;.  Samen starten ze het dance studio project &quot;Noise Abroad&quot;. Voor zijn tweede solo-plaat &quot;The Ship&quot; werkt hij samen met Blaine L. Reininger (Tuxedo Moon), Anna Domino, Brian Nevill (Pig Bag), Kevin Mulligan (Talk Back) en Jean-Marie Aerts (TC Matic). Het resultaat is een sterk album met een erg moderne soul inslag, geruggesteund door wilde rock 'n roll ritmes. De grootse hit van het album is het duet &quot;Zanna&quot; samen met Anna Domino. Deze song wordt vandaag met recht en rede als een Belgische klassieker beschouwd. In 1998 organiseert Sudio Brussel een &quot;sampling wedstrijd&quot; met het nummer als basis.  Na de release van &quot;The Ship&quot; stelt Van Acker een live band samen en speelt hij 56 concerten in Europa. Ondanks het succes van de plaat en de tournee, waarmee hij een bijna &quot;mainstream&quot; publiek bereikt, geraakt Luc Van Acker zijn matrozen imago grondig beu. In 1986 richt hij samen met Richard 23 van Front 242 en Al Jourgensen van Ministry de &quot;sample guerilla&quot; Revolting Cocks op. De groep situeert zich in de &quot;industrial&quot; - sc&egrave;ne.   Revolting Cocks werken onder meer samen met Trent Reznor, Chris Connelly en zelfs met LSD-goeroe Timothy Leary.  Na de release van &quot;You goddamned son of a bitch&quot; treedt de groep erg vaak op in Amerika. De band zoekt steeds de controversie op, zowel muzikaal (industrial op zijn extreemst) als op het podium. Tory-MP Teddy Taylor vraagt zelfs de Britse minister van Buitenlandse Zaken om de groep op een zwarte lijst te zetten vanwege hun seksueel geladen podium act, waarin o.a. een mechanische stier en een vuurspuwer een rol spelen. Controversie lijkt wel het handelsmerk van Van Acker. Dat bewijst hij nogmaals met twee andere projecten: Mussolini Headkick en Lord of Acid.  De albumhoes van Mussolini Headkick toont de afbeelding van een lijk op een swastika, waardoor de plaat aandacht geniet onder neo-nazis. Van Acker reageert meteen door stickers te maken met de vermelding dat de hoes antifascistisch bedoeld is. De plaat &quot;Sexplay&quot;van Lords Of Acid wordt verbannen in de States en Japan omwille van weeral al te expliciet artwork op de hoes. Luc Van Acker toert later met Ministry en richt samen met Dave Allen het label &quot;World Domination Records&quot; op. Een ander nevenproject is &quot;Danceable Weird Shit&quot;, een samenwerking met TC Matic's gitarist en Belgische producer Jean-Marie Aerts. De laatste jaren houdt Luc zich vooral bezig met productiewerk en is hij voorvechter van de onafhankelijke positie van de artiest.  De recente Van Acker spinsels heten Motorcycle Maniacs en Spinegrinder (samen met Olivier Adams van Lords of Acid).  In 2003 presenteert hij &quot;Assemblage&quot;, de eerste in een reeks compilatie dvd's + audio cd's die de Belgische videoclips thematisch belichten. Het label dat deze reeks uitbrengt heet toepasselijk &quot;Do It Yourself&quot;.